صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً...

وبلاگ شخصی جواد زینالی: یادداشتها، خاطرات و مطالب آموزنده و ان شاءالله مفید

صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً...

وبلاگ شخصی جواد زینالی: یادداشتها، خاطرات و مطالب آموزنده و ان شاءالله مفید

صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً...

شعار بلاگ:
« صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ »؛
رنگ خدایى(بپذیرید! رنگ ایمان و توحید و اسلام) و چه رنگى از رنگ خدایى بهتر است؟ و ما تنها او را عبادت مى کنیم. آیه 138 سوره بقره
===============================

با سلام خدمت عزیزان؛
به وبلاگ شخصی من خوش اومدید
امیدوارم مطالبی که میذارم، مورد رضایت و خشنودی خداوند متعال قرار بگیره، و برای شما هم به فضل الهی مفید و سودمند باشه.
التماس دعا دارم / یاحق
===============================

اِلهی هَب لی کَمالَ الِانقِطاعِ اِلیکَ وَ اَنِر اَبصارَ قُلوبِنا بِضِیاءِ نَظَرِها اِلَیکَ حَتَّی تَخرِقَ اَبصارُ القُلوبِ حُجُبَ النّورِ فَتَصِلَ اِلی‌ مَعدِنِ العَظَمَة وَ تَصِیرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِکَ...
معبودا، مرا به کمالِ گسستن [از خلق] و پیوستن به خودت رسان و دیده‌ قلبمان را با فروغی که بدان تو را مشاهده کنند، روشن فرما تا دیده دل ما حجابهای نورانی را بر درَد و به کانِ عظمت و جلال رسد و جانهای ما به مقام والای قدس تو بپیوندد...

پیوندهای روزانه

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «خمس عشر» ثبت شده است

۰۹ تیر ۹۷ ، ۲۰:۰۹
تغذیه روحی

بخشی از مناجات تائبین از مناجات خمس عشر:

اِلهى اِنْ کانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَاِنّى وَعِزَّتِکَ مِنَ النّادِمینَ،

معبودا اگر پشیمانى بر گناه توبه محسوب شود پس به عزتت سوگند که براستى من از پشیمانانم

وَاِنْ کانَ الاِْسْتِغْفارُمِنَ الْخَطیـئَةِ حِطَّةً فَاِنّى لَکَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرینَ، لَکَ الْعُتْبى حَتّى تَرْضى،

و اگر آمرزش خواهى از خطا آن را پاک کند پس براستى من از آمرزش خواهانم خدایا تو را سزد که مرا مؤاخذه کنى تا گاهى که خشنود شوى

اِلهى بِقُدْرَتِکَ عَلَىَّ تُبْ عَلَىَّ، وَبِحِلْمِکَ عَنّىِ اعْفُ عَنّى، وَبِعِلْمِکَ بى اِرْفَقْ بى،

خدایا به همان قدرتى که بر من دارى توبه ام بپذیر و به بردباریت از من بگذر و به همان علمت که به احوالم دارى با من مدارا کن

اِلهى اَنْتَ الَّذى فَتَحْتَ لِعِبادِکَ باباً اِلى عَفْوِکَ، سَمَّیْتَهُ التَّوْبَةَ،

خدایا تویى که درى از عفو خود بسوى بندگانت باز کردى و نامش را توبه گذاردى

فَقُلْتَ: تُوبُوا اِلَى اللهِ تَوْبَةً نَصُوحاً. فَما عُذْرُ مَنْ اَغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ،

و فرمودى «بسوى خدا بازگردید با توبه صادقانه» پس دیگر چه عذرى دارد آن کس که از وارد شدن در این در باز شده غفلت ورزد

اِلهى اِنْ کانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ...

خدایا اگر براستى سر زدن گناه از بنده ات زشت است ولى گذشت نیز از نزد تو نیکوست...


پ.ن: بد نیست هرزگاهی فارغ از دنیا و مشغله هایی که برامون داره، یه مفاتیح برداریم و مناجات خمس عشر رو کمی ازش بخونیم و تأمل کنیم تو عبارات و معانی عمیقش، حتما حالمون رو عوض میکنه... بزرگی میگفت انسان خیلی حواسش هست به اینکه تغذیه اش سالم باشه؛ اینکه چه چیزی بخوره و چه چیزی نخوره تا بدنش سالم باشه و از آفت ها و مسمومیت ها به دور باشه، ولی حواسش به فکر تغذیه روحش نیست؛ تغذیه روح ما هم همین مناجاتها، خلوتها و ترک گناهان هست... ولی چقدر به این مسئله توجه داریم؟!